Hindi naman mali ang magmahal, kung minsan kasi ang hirap makahanap ng tamang tao na mamahalin din tayo gaya ng pagmamahal natin sa kanila. Ito ang tema ng aking blog post ngayon na pinamagatang "Ang Pag-ibig ay Parang Lotto". Bakit naman ganito ang title ko?

Ako po si Sally 26 yrs old at ito po ang aking kwento... Ito ay tungkol sa aking mga karanasan sa mga inggitero at inggitera na nakaabot sa akin sa social media. Hindi ka pa nga sikat, pero may mga taong hindi mapigilan sarili nilang kainggitan ka sa pag gawa mo ng mga bagay na productive. May mga tao talagang hindi masayang nakikita kang nag tatagumpay.

Nakatira ako sa isang studio apartment sa Makati. Mura lang ang renta dito kasi luma na ang building at hindi gaanong maayos ang maintenance. Pero okay lang sa akin, kasi malapit lang ito sa trabaho ko at hindi ako mahilig sa sosyal na lugar.

Kilala mo pa ba sarili mo? Baka naman kasi nakalimutan mo na kung sino ka talaga. Baka naman kasi napalitan na ng ibang tao ang iyong pagkatao. Baka naman kasi hindi ka na ikaw.

Nakakatuwang isipin na yung mga pinaka masasayang araw sa buhay mo ay yung mga panahong hindi mo ginamit ang utak mo. Parang yung mga araw na naglaro ka ng taguan sa loob ng bahay ng kapitbahay mo na may aso na galit sa iyo. O yung mga araw na sumali ka sa paligsahan ng pagkain ng sili kahit alam mong mahina ang sikmura mo. O yung mga araw na nagpanggap kang mayaman sa Tinder kahit alam mong wala kang pera pang-date.

Ako po si Mitch at ito ang aking kwento.

Masarap mahalin ang taong nag-eeffort para mapansin mo sya. kesa sa taong walang pakialam kasi kampante syang mahal mo sya. Ito ang naisulat ko sa aking journal nang makipag-break ako sa aking ex-boyfriend na si Mark. Hindi ko na kinaya ang pagiging complacent nya sa relasyon namin.